مقایسه تیم های انتخاباتی

"تیم اصلاحات و همگرایی" در اولین روزهای بهاری، مبارزات انتخاباتی در پروان و بغلان راه انداخت. امروز دوستانی که از گرد همایی برگشته بودند، شوق حضور مردم انها را گرفته و در اولین برخورد اعلام داشتند که مردم با ماست و ما در انتخابات پیروزیم. تصاویر گرد هماییها هم البته نشان ازرای و موفقیت تیم اصلاحات و همگرایی را دارد.

انتخابات افغانستان به مراحل حساسی خود می رسد. تیم اصلاحات و همگرایی در کابل بالاترین گرد همایی را در استدیو غازی دایر کرد. گفته شده گرد همایی غازی استدیو را هیچ تیم انتخاباتی دیگر، نتوانست برگزار نماید. در ولایات شمالی و جنوبی نامزدان ریاست جمهوری سخت در تلاش بودند که گردهماییهای مردمی شان را برگزار نمایند. آقای اشرف غنی احمد زی در ولایات شمالی گردهمایی مردمی شان را با مشارکت معاونان شان دایر کرد انها در ولایت قندوز، بدخشان و تخار، همایشهای مردمی داشتند گزارشها، نشان می داد که همایشهای انتخاباتی شان، در کمال آرامی و امنیت برگزار گردید. آقای زلمی رسول گردهمایی موفقی در شمال کشور نداشت. دلیل آن شاید همان بافت و ترکیب تیم وی باشد. رهبران جنبش گردهمایی شمال را از افتخارات خود و پایگاه جنرال دوستم می داند. تلویزیون آینه شبکه وابسته به حزب جنبش ملی اسلامی بگونه تصاویر و گرد همایی را پخش می کرد گو اینکه نقش اول را جنرال دوستم داشته باشد. از تیم زلمی رسول تاکنون چیزی درشمال کشور دیده نشده است.

مقایسه تیم های انتخاباتی

مقایسه تیم های انتخاباتی در برگزاری همایشهای مردمی به نظر کار شناسان به این گونه ارزیابی شده است. همان گونه که اشاره شد ، تیم اصلاحات و همگرایی در کابل بالاترین گرد همایی را در استدیو غازی برگزار کر د و هیچ نامزدی به این پیمانه نتوانسته است، چنین گرد همایی را برگزار نماید. در جلال آباد هم تیم اصلاحات و همگرایی، گردهمایی برتری نسبت به سایر نامزدان، برگزار کرد و بدون شک همایش جلال آباد نسبت به همه گرد همایی دیگر نامزدان برتری داشت. درسه ولایت قندوز، تخار و بدخشان، گردهمایی تیم اشرف احمد زی مثبت و موفق گزارش شده است.

تیم اصلاحات و همگرایی، در بهار سال 93 در ولایات شمالی اولین گرد همایی شان را در ولایت پروان برگزار کرد. این همایش در نوع خود عالی و موفق برگزار گردید. ده ها هزار نفر در ولایت پروان جمع شدند و حمایت شان را از تیم اصلاحات و همگرایی به رهبری داکتر عبدالله اعلام داشتند. دو مین گرد همایی تیم اصلاحات و همگرایی دیروز در ولایت بغلان برگزارشد. گرد همایی بغلان نیز با شکوه بر گزار گردید. اگر این گونه برنامه ریزی شده باشد که تیم اصلاحات و همگرایی ولایت شمالی را یکی پی هم، مکان گرد همایی تیم انتخاباتی خود قرار دهد، بدون تردید، همایشهای موفقی را بر گزار خواهد کرد. گفته شده که گرد همایی به مراتب مهم تر از نوع پروان و بغلان قرا راست که در سه ولایت قندوز، تخار و بدخشان را نیز برپا نماید. در بدخشان آقای صلاح الدین ربانی رفت و با استقبال هزاران نفر، در ولایت شان رو برو گردید.

تیم اصلاحات و همگرایی برا اساس برنامه ریزی که کرده، گردهمایی این تیم هم به لحاظ کمیت و هم کیفیت، نسبت به سایر نامزدان، پیشگام و پیش قدم خواهد بود. به این ترتیب در برگزاری گرد هماییها، تیم اصلاحات درکابل و جلال آباد، موفق و در جایگاه اول قرار داشته است . در دو ولایت پر وان و بغلان تیم اصلاحات و همگرایی، گرد همایی داشت که تاکنون دیگر نامزدان چنین همایشهای را نداشتند از این جهت تیم اصلاحات و همگرایی، نسبت به سایر نامزدان، موفق و پیشگام ارزیابی شده است. در سه ولایت قندوز تخار و بد خشان، گرد همایی هواداران تیم اصلاحات و همگرایی برگزار می شود، آن وقت می توان نتیجه گیری کرد که در مقایسه با برگزاری گردهمایی اشرف غنی چه برتریها و نواقصی داشته است.

در ولایات جنوبی سه تیم اشرف غنی احمد زی، گل آغا شیرزوی و تیم زلمی رسول دو شادوش هم حرکت کرده اند و آگاهان امور انتخابات نتوانسته ترجیحات بین برگزاری سه تیم را قایل شوند. گرچه گفته شده تیم اشرف غنی برتریهای نسبت به دو تیم رقیب زلمی رسول و شیرزوی داشته است. خوب ا گر چنین باشد، اشرف غنی، نمره بهتری باید داشته باشد. شیرزوی خود از ولایت قندهار است و آقای زلمی رسول هم وابسته به تیره های دورانی که مرکزیت آن شهر قندهار محسوب می شود، دراین صورت اگر در گرد هماییهای سه تیم، اشرف غنی نسبت به هردوی شان موفق بوده این نشان می دهد که زلمی رسول پایگاه مردمی در حدی اشرف غنی دراین دو ولایت هلمند و قند هار نداشته است. کار شناسان گفته اند که در برگزاری مراسم در ولایت هلمند وقندهار، تیم زلمی رسول نسبت به تیم اشرف غنی احمد زی، چندان توفیقی نداشته است. دراین صورت دو تیم اشرف غنی و زلمی رسول، آخرین روزها و انرژی های شان را بکار گرفته اند و می سوزانند دیگر جایی و مجالی برای مانور های انتخاباتی شان را ندارند.

دراین حالت میدان های رقابت برای تیم اصلاحات و همگرایی باید خیلی برجسته تر از گذشته مطرح شود. مزار شریف و و لایت بامیان ، میدان، غور و دایکندی و غزنی، به صورت طبیعی از تیم اصلاحات و همگرایی حمایت می کنند و عین چنین توقعی را تیم اصلاحات و همگرایی از هرات و ماحول آن را دارد. تیم های دیگر انتخاباتی در ولایات مرکزی و شهر هرات و مزار نمی توانند با تیم داکتر عبدالله رقابت نمایند در شهر هرات و مزار شریف و و لایات مرکزی،  هیچ تیمی نمی تواند، حریف تیم اصلاحات شود. برنده گرد همایی دراین شهر های مهم تکت عبدالله است. در ولایات هلمند و قندهار احتمالات به صورت مساوی با دیگر تیم ها ظاهر می شود البته اگر فرصت اجازه دهد که تیم اصلاحات و همگرایی در هلمند و قند هار مراسم برگزار نماید، آگاهان گفته اند که چندان تفاوتی بین تیم اصلاحات و دیگر تیم ها دیده نخواهد شد.

جمع بندی از گرد همایی تیم های انتخاباتی

از انچه تا بحال گفته شد. می توان چنین نتیجه گیری کرد که تیم اصلاحات و همگرایی در کابل و جلال آباد، در صف اول قرار گرفت. در پروان و بغلان بی رقیب گردهمایی با شکوهی شان را داشت. در قندوز تخار و بدخشان گرد همایی برتر را اگر به دلیل بدی هوا نداشته باشد ولی قطعا تجمعات مشابه را دنبال خواهد کرد. در ولایت مزار شریف و هرات باستان و ولایات مرکزی، تیم اصلاحات و همگرایی، مثل کابل و جلال آباد، رقم اول را خواهد گرفت. در قندهار و هلمند ممکن است به صورت مساوی با دیگر تیم ها حرکت داشته باشد. پس از تیم اصلاحات و همگرایی تیم تحول و تداوم اشرف غنی احمد زی، در جایگاه دوم استاده است این تیم در سه ولایت قندوز، تخار و بدخشان کمپین موفقی را پشت سر گذراند در هلمند و قندهار هم نسبت به دو رقیب خود پیشی گرفته است. بنابراین می توان گفت تیم تحول و تداوم در موقعیت دوم قرا دارد بعد تیم زلمی رسول و استاد سیاف و شیرزوی به ترتیب در موقعیتهای بعدی باید جای گرفته باشد . برخی هم اعتقاددارد که تیم انتخاباتی استاد سیاف، نسبت به تیم زلمی در همه جا پیشتاز می باشد. در نظر سنجیها هم به این ترتیب که تیم اصلاحات و همگرایی به رهبری داکتر عبدالله عبدالله، در مرحله و جایگاه نخست استاده باشد، نشان داده شده است.

ابهامات گیج کننده

ابهامات گیج کننده
این تصویری است که از ماجرای حمله به هتل سرینا، نشان داده شده است. ماموران هتل گفته اند تروریستها قبلا به هتل رفت آمد داشتند آنها خیلی مرتب با لباسهای لوکس پول و سیگارهای گران قیمت رفت آمد می کردند. تروریستها، تجهیزات شان را در کفش جا سازی کرده بودند وقتیکه در وازه الیکترونیک به صدا در آمد، تروریستها، پولهای فلزی را از جیب شان بیرون کردند و ماموران متقاعد شدند. اما طالبان گفته اند که از در وازه مخصوص وارد هتل شده اند. تصاویر نشان می دهد که این همه مهمات و اسلحه در کفش، امکان جا سازی را ندارد. ابهامات گیج کننده زیادی در کار است.

عملیات پیچیده:

عملیات خیلی دقیق مهندسی شده بود. تروریستها، بکرات داخل هوتل رفت و آمد داشته اند. بگونه ایکه ماموران هتل آنها را می شناختند. وقتی که با بلند شدن صدای آژیر خطر، ماموران دم در آنها را متوقف می کنند، تروریستها، از جیب شان پولهای فلزی را بیرون کرده و ماموران بازرسی، متقاعد می شوند و به انها اجازه می دهند که داخل هتل شوند. همین مامورین گفته اند که تروریستها، قبلا به هتل رفت آمد داشتند، با لباسهای لوکس، پولهای خارجی و سیگارهای گران قیمت در جیب شان رفت آمد می کردند. این روایت اگر درست باشد، که خیلی مورد تایید نمی تواند قرار بگیرد، زیرا باقی مانده سلاح ها و مهمات نشان می دهد که این همه تجهیزات در کفشهای مهاجمان، امکان جابجای را ندارد. تصویر، پایه های این حرف را سست می کند.

 

روایت طالبان از ماجرا:

 

روایت که طالبان دارند و مسوولیت این جنایت را به عهده گرفته اند، غیر از روایت ماموران سرینا هتل می باشند. طالبان با صدور اعلامیه ای، مسولبت حمله به هتل را قبول کرده و گفته اند که دو عامل برای حمله و جود داشت یکی خارجیها و دیگری بهم زدن جشن نوروز. شکی و جود ندارد که طالبان با جشن نوروز مخالف هستند و انرا پیروان شان هر شبانه روز دراین روزها کفر اعلام می کنند. اما کشتن اطفال معصوم و افراد ملکی و خبرنگار سردار احمد همراه خانواده و فرزندانش، نشان از تبهکاری طالبان را دارد. طالبان با این کارهای شان، نشان داده و می دهند که تروریستهای واقعی در افغانستان می باشند. تروریستهای که و سیله دست استخبارات کشورهای بیرونی قرار گرفته اند. این گونه حملات کار چهار طالب نمی تواند باشد. طالبان در اعلامیه خود گفته اند که مهاجمان شان از در وازه مخصوصی وارد هتل شده اند. یعنی اینکه شبکه های تروریستی سلولهای خفته  در داخل نظام ما ساخته و عواملی با آنها همکاری دارند. گرچه هتل سرینا، توسط شرکتهای امنیتی خصوصی اداره می شود ولی شرایط بگونه ای باید باشد که استخبارات وارد مدیریتهای امنیتی شده و این گونه کارهای شان را انجام می دهد و از در وازه های خصوصی وارد سرینا شده باشند.

امشب رسانه های کشور به دلیل کشته شدن سرادار احمد و خانواده و فرزندان شان، به شدت به گروه طالبان حمله کردند و حکومت را در حدی بسیار زیادی ملامت و به باد انتقاد گرفتند. سیاست های حکومت افغانستان همواره به سود طالبان تعبیر و تفسیر شده است . امشب و کیل پارلمان آقای بکتاش سیاوش موفقیت طالبان را در مورد راه اندازی چنین حملاتی ، به کنایه به رییس جمهور کرزی تبریک گفت وی به طعنه اشاره داشت که برادران رییس جمهور، درکارشان موفق بودند.

 

البته ادبیات رییس جمهور که کشته شده گان طالب را شهید اعلام نماید و آنها را برادران ناراضی خطاب کند و یا اینکه گروه گروه ، زندانیان طالب را از زندان بگرام آزاد نمایند، هرگز قابل تو جیه نیست. مردم ، احزاب سیاسی گروهای مدنی از سیاست های حکومت در مورد طالبان به شدت ناراضی و خشمگین می باشند. آنها معتقد هستند که سیاست های رییس جمهور درمورد طالبان شرایط را برای جنایت و تبهکاری آنها بشتر و بهتر، فراهم ساخته است. طالبان با این سیاستهای جانبدارانه دست به هرکاری زده و می زنند. و در قلب سیستم امنیتی وارد شده، کارهای ازنوع عملیات هتل را انجام می دهند. در میان این همه ابهامات، گفته شده که  همان روایت طالبان از رویداد هتل سرینا، درست است که تروریستهای شان با همکاری، از در وازه مخصوص وارد هتل شده و جان نه انسان بیگناه را گرفتند. بقیه گفته ها افسانه و تو جیه پذیر ، قناعت بخش نیست.

ت

 

رویدادهای 92 کارهای 93

رویدادهای 92 کارهای 93

لحظات بعد سال 93 مهمان زمان و تاریخ می شود. حلول رستاخیز طبیعت به همه دوستان، مبارک.
امروز در یک میز گردی، رویدادهای مهم سال 92 و کارهای که در سال 93 باید انجام شود ازما پرسیده شد. البته با تفصیل مهمانان برنامه در مورد رویداد های 92 صحبت کردند. و من هم به نوبه خود به عمده ترین مسایل در سال 1392 اشاره داشتم. چند محور مهم مورد بحث قرار گرفت. رویدادها درحوزه سیاست، اقتصاد، امنیت ، مصالحه، قوانین و.. مورد بر رسی و ناکامیها، و موفقیتها در سال 92 به یک نحوی مورد گفتگوی مشترک مان بود و همینگونه کارهای که در سال 93 باید انجام شود را نیز مورد بررسی قراردادیم.

 

 

 

 

در حوزه سیاست:

تحولات 92 به دلیل اینکه بستر، رویداد های 93 می شود، اهمیت زیادی باید داشته باشد. درحوزه سیاست این گونه بررسی داشتیم که حکومت افغانستان سال 92 را با فراز و نشیب های سیاسی گذراند در کل سیاست افغانستان به دلیل فقدان موازنه، موفق نبوده است. افغانستان در حالیکه مناسبات خود را با متحدان بین المللی اش، تاحدی خراب کرد و در کم تر موضوعی با هم توافق و و جوه مشترک داشت ولی در سطح منطقه هم چندان پیشرفتی نداشته است. مناسبات با پاکستان کماکان، مبهم و بد بینانه بود. در سال 92 مساله دیورند از سوی افغانستان، به عنوان خط قرمز مطرح گردید در حالیکه جامعه بین المللی اعلام داشت که خط بین المللی همان خط دیورند می باشد. در مساله مبارزه با تروریزم هم، افغانستان با همسایه خود پاکستان کاری قابل ملاحظه ای نکرده است.

 

موافقت نامه امنیتی علیرغم تایید لویه جرگه، به بن بست کامل از سوی رییس جمهور کرزی رسید. رد امضای موافقت نامه امنیتی، چالش بزرگی در مناسبات افغانستان و غرب و آمریکا، خلق کرده است. غرب و آمریکا کماکان گفته است که با رد موافقت نامه امنیتی، امکان دارد، خروج کامل نیروهای بین المللی از افغانستان، صورت بگیرد. مقامات ناتو بارها اعلام داشته اند که خرو ج نیروهای بین المللی از افغانستان خطر فرو پاشی نیروهای امنیتی افغانستان را در پی دارد و کمکهای بین المللی ممکن است به افغانستان قطع شود علیرغم این تهدیدات حکومت افغانستان به موضع خود استاده و گفته است که سند همکاری بدون عملی شدن صلح را، امضا نمی کند که نکرده است. پیامد این مساله سبب گردیده که مناسبات افغانستان و غرب و آمریکا درحدی تنزیل داشته باشد که آمریکا گفته است که میلیارد ها دالر تجهیزات خود را از افغانستان بیرون و در اختیار ارتش پاکستان قرار می دهد. افغانستان، در حوزه سیاست و مناسبات با جامعه جهانی،درسال 92 موفق نبوده است.

 

حوزه امنیت و اقتصاد

درحوزه امنیتی اگر پنجمین دور پروسه انتقال امور امنیتی به نیروهای افغانستان را موفقیت، بدانیم، بله این کار به صورت موفقانه در سال 92 صورت گرفت. حال این نیروهای امنیتی افغانستان است که امنیت تمامی افغانستان را به دوش گرفته اند. اما در عرصه امنیت سراسری، کاری های لازمی صورت گرفته است ولی این کارها، کافی نیست زیرا هرروز تروریزم بیرحم ازمردم افغانستان قربانی می گیرد. در آستانه سال نو، ده ها نفر در طی 48  ساعت کشته و یا زخمی گردید. عملیات انتحاری در فاریاب، عملیات خونین جلال آباد و غزنی و حمله به ستاد های انتخاباتی نامزدان از جمله نشانه های نا امنی در کشور بوده است. البته این درست است که تروریزم در هر جای کارش را می کند ولی این منطق در افغانستان از حد استثنا و مورد گذشته و تبدیل به قاعده زندگی مردم افغانستان شده است. مردم هر روز شاهد کشتار می باشند. اینکه ترورزیم هم چنان فعال می باشد این مساله باعث سرشکستی حکومت افغانستان و متحدانش می توان شمرده شود.

 

البته در ناکامی امور امنیتی تنها یک جهت ملامت نیست. حکومت افغانستان خود مانعی بزرگی برای جنگ با تروریزم شد. حکومت قرائت بسیار متفاوت از تروریزم و در مواردی منکر تروریزم در خاک افغانستان بوده است. حکومت افغانستان موانع جدی در مسیر مبارزه ناتو با تروریزم ایجاد کرده است. ادرس های تروریزم از سوی ناتو و افغانستان متفاوت بود. افغانستان آن سوی دیورند را، جغرافیای تروریزم اعلام داشت و از نیروهای بین المللی بار ها خواست که تروریستها را در خاک پاکستان هدف قرار دهد. اما غرب و آمریکا این باور ندارند آنها گفته اند که تروریزم در افغانستان فعال و امنیت نیروهای افغانستان و جامعه بین المللی و مردم افغانستان را تهدید می کند و با تروریزم در افغانستان می جنگیم. اما این استدلال را، رییس جمهور افغانستان هرگز قبول نکرد و مانع عملیات با تمام انواع آن در افغانستان شد و زندانیان بگرام را که نیروهای بین المللی گرفتار کرده بودند را، آزاد کرد. اختلاف نظر بین ناتو و افغانستان سبب ناکامی گردید این موضوعی بود که در میز به آن به توافق رسیدیم.

 

 البته شکی نیست که پاکستان در سال 92 هرگز با افغانستان مثل سالهای گذشته، با افغانستان در امر مبارزه با تروریزم همکاری نداشت. استخبارات این کشور سراسر سال 1392  خود را اختصاص داد به حمایت و کمک از طالبان . پاکستان مثل سالهای گذشته ، در پروسه صلح با افغانستان همکاری نداشت تنها ملا برادر را از زندان آزاد کرد ولی از وی دیگر کاری ساخته نیست وی را تبدیل به یک انسانی کرده که حالا ناقص است و نمی تواند در امر صلح ممد افغانستان واقع شود.

درحوزه اقتصاد هم رشد چشم گیری نداشته ایم میزان صادرات افغانستان به نیم میلیارد دالر می رسد درحالیکه میلیاردها دالر از کشورهای منطقه  و خارج از منطقه، واردات داریم. این کسر بلانس واردات و صادرات  واقعا برای اقتصاد افغانستان، فاجعه است. در عرصه استخراج معادن هم ما کاری نتواسته ایم. هیچ معدنی که عواید آن برای اقتصاد افغانستان، ملموس باشد را نداریم. میس عینک هیچ توسعه نداشت. قرارداد با چیناییها به بن بست خورده است بازار و زندگی مردم از رونق افتاده کار و کاسبی به تعطیلی کشیده شده است. هزاران نفر از مردم از کشور به دو دلیل فقدان امنیت و بیکاری، راهی کشورهای خارج می شوند. میلیونها مهاجر از خارج برنگشته اند. و ده ها مصیبت از این دست را درعرصه اقتصاد و زندگی داریم.

 

در یک جمع بندی به این جا می رسیم که سال 1392 هرگز برای ما در عرصه های امنیت ، سیاست، اقتصاد سال خوبی نبوده است. افغانستان در سال 92 کماکان در صدر جدول کشورهای تولید کننده فساد قرار گرفته است. از حکومت داری خوب که اصلا خبری نبود و نیست. بن بست، موافقت نام امنیتی، تبدیل به بزرگترین چالش امنیتی و سیاسی شده است. تنها در ساحت قوانین موفقیت های داشته ایم و آن تصویب و تو شیح قوانین انتخابات و معرفی کمیشنرهای هردو کمیسیون بوده است. نامزدان هم دراین سال به صورت موفقیت آمیزی، به کارهای شان شروع کردند و شانزده روز دیگر،  همه به پای صندوق های رای می روند. 

 

اما کارهای که باید در سال 93 انجام شود

 

درسال 93 دو کار اساسی باید صورت بگیرد اولین مساله برگزاری انتخابات موفقیت آمیز، عاری از تقلب و جعل است. این خواست ملی و بین المللی در مورد انتخابات 93 می باشد. درحال حاضر نامزدان مطرح ، آماده گی می گیرند که وارد انتخابات پیش رو برای کسب پیروزی شوند. آنها به شدت کمپین دارند ولی نگرانی های زیادی هم انتخابات 93 با خود را همراه داشته است. حوزه جعل و تقلب هرگز منتفی نیست. بشترین انگشت اتهام به سوی نامزدانی نشانه رفته که در اردوگاه حکومت قرار دارند. حکومت به دلیل اینکه امکانات بسیار گسترده ای در اختیار دارد، این شایبه را خلق کرده که از نامزدان مورد نظر شان حمایت می کند. درحال حاضر اتهمات سختی ازسوی تیم اشرف غنی به تیم انتخاباتی زلمی رسول وارد شده است. آقای اشرف غنی همین دیروز در قندوز در مورد مداخله حکومت ، تاکیدات زیادی داشت. وی به شدت نگران این مساله بود که در انتخابات مداخله صورت می گیرد.از سوی هم عضو ارشد ستاد انتخابات زلمی رسول وزیر مالیه و چند کمپنی را متهم کرد که به نفع اشرف غنی احمد زی، فعالیت دارد. با تمام اوضاع و احوال انتخابات 93 باید به صورت شفاف برگذار شود این امری است که در سال 93 به اتمام برسد.

 

مساله دوم هم که بی نهایت پر اهمیت می باشد، و ان امضای موافقت نامه امنیتی و دفاعی با ایالات متحده آمریکا است. این گونه نشان داده شده که تمامی کمکهای غرب پس از سال 2014 بستگی به امضای موافقت نامه امنیتی دارد. مقامات غرب و آمریکا به اتفاق گفته اند که این سند باید امضا شود در غیر ان صورت حضور نیروهای ناتو در افغانستان امکان ندارد. تا به حال همه نامزدان ریاست جمهوری به این مساله اشاره کرده اند که اولین کار شان پس از پیروزی، امضای موافقت نامه امنیتی و دفاعی با آمریکا می باشند. در سال 93 برگذاری دو انتخابات شورای ولایتی و ریاست جمهوری به صورت شفاف از عمده ترین کارهای است که باید صورت بگیرد. در کنار این مساله امضای سند همکاریهای امنیتی و دفاعی است. این مساله از اولویتهای سیاست خارجی افغانستان در سال 93 می باشد. نامزدان و مقامات آمریکایی به صورت مکرر اعلام داشته اند که موافقت نامه بین مقامات دو کشور امضا می شوند. در این خط مقاله خلاصه ای از گفتگوی امروزی مان در مورد، رویدادهای 92 در حوزه های گوناگون مورد بررسی قرار گرفت و همین گونه به اقدامات که در سال 93 باید صورت بگیرد، نیز اشاراتی داشتم. سال 93 به همه تان مبارک. شاد و سربلند باشید.

بازیگران اصلی نمایان می شوند

بازیگران اصلی نمایان می شوند

تا بحال این گونه وا نمود می شد که رقیب اصلی دا کتر عبدالله، اقای اشرف غنی احمد زی باشد اما حالا تقریبا محرز شده که رقیب اصلی زلمی رسول می شود. امشب دو چهره سر شناس از دو تیم اقایان صیقل و وحید عمر باهم میز گفتگو داشتند. هر کدام به پایگاه های اصلی طرف دیگر اشاره و حمله داشت. اقای صیقل ازتیم دا کتر عبدالله با کمی احتیاط گفت که ارا شما تخیلی خواهد بود و این رای تقلبی و تخیلی را حکومت در گذشته سازماندهی کرده و در انتخابات پیش رو هم خواهد داشت. اقای وحید عمر می گفت رای های تقلبی توسط کسانی جمع می شوند که حالا در کنار داکتر عبدالله و اشرف غنی احمد زی قرار گرفته اند. مباحثات دو نفر بسیار جدی و عریان مطرح شد و بر خلاف شب گذشته، مجری هم سوالاتش شفاف و چالشی بود

مراکز تخیلی و کارتهای تقلبی

همان گونه که اشاره شد. اعضای دو ستاد به نکات مهمی اشاره داشتند. مقایسه ای دو انتخابات و شباهت های آن، ما را به این نکته واقف می سازد که مراکز رای دهی تخیلی و کارتهای تقلبی در انتخابات 88، عامل اصلی تقلب در انتخابات شناخته شده است. مراکز تخیلی به این معنا که در مناطق نا امن، بجای سایت های واقعی ، صندوق های تخیلی و واهی، گذاشته می شود. صندوق ها از این مناطق بنام رای مردم پر می شود. در حالیکه اصلا سایت و صندوق واقعیت نداشته است.در این جا چند کار اساسی صورت گرفته است. جاعل و متقلب در این حوزه ها، حضور داشته که گفته شده متقلبان همان ماموران دولتی با همکاری اعضای کمیسیون،می باشند. در انتخابات گذشته مبنای تقلب همین صندوق ها و رای های خیالی بود. عامل دوم در تقلب در حوزه های تخیلی، توزیع بی رویه و یا چاپ و جعل کارتهای تقلبی است. این کارتها به صورت انبوهی در اختیار، متنفذان محلی که برای گرفتن پول این کار ها را انجام می دهند، گذاشته شده و آنها در ازاء پول، معاملات شان را انجام می دهند. گذشته این از این دو مساله، که بن و اساس تقلب را ساخته، مساله سومی هم در ایجاد تقلب دخالت دارد. آقای صیقل عضو ستاد داکتر عبدالله به این موضوع اشاره داشت و آن موضوع رای نیابتی است. دیده شده که در ولایاتی جنوبی و شرقی، این مردان است که بجای زنان رای رای می دهند.

این سه عنصر اساسی : مراکزی تخیلی، کارتهای تقلبی و رای نیابتی، اساس ، انتخابات پر از تقلب را شکل می دهد. آقای صیقل به صورت کنایه و گاهی صریح ، تیم زلمی رسول را متهم به استفاده از همین رویه کرد وی ابتداء تیم داکتر زلمی رسول را به صورت واضحی یک تیم حکومتی اعلام داشت و بعد به این مساله پرداخت که حکومت همان رویه که در انتخابات 88 بکار گرفت، در انتخابات 93 از همان اسلوب و شیوه ها کار می گیرد. نتیجه اینکه تیم زلمی رسول با رای تقلبی، در انتخابات پیروز شده است. اما استدلال وحید عمر به گونه دیگری طراحی شد. وی می گفت: انتخابات گذشته با حضور چهره ها و احزاب سیاسی، درکنار رییس جمهور کرزی، سازماندهی شد و این همه جعل و تقلب که گفته می شود صورت گرفت که گرفته است، این تقلبات با فی صدیهای همراه بود. یعنی اینکه هم در تیم انتخاباتی حامد کرزی و هم در تیم انتخاباتی داکترعبدالله، تقلب صورت گرفت اما تفاوت فی صدی تقلب برمی گردد به میزان بالا و پایین بودن رای. رای آقای کرزی زیاد بود، و طبعا تقلبات هم زیاد تر، دیده می شد و رای داکتر عبدالله کم به این صورت، امار تقلب کم تر، داده شد.

وی به یک نحوی به صورت کنایه به این مساله اشاره داشت که بانکهای رای که در گذشته درکنار رییس جمهور کرزی قرار داشت حالا درکنار اشرف غنی و داکتر عبد الله رفته اند. یعنی اینکه تقلب در جبهه بانکهای رای که ما نداریم، قرار دارد. آقای وحید عمر مغالطه ای جالبی را ، راه انداخت و آقای صیقل گفت: که ایشان با کلمات بازی و مثل کسیکه در کلاس درس، خوب تمرین کرده باشد، حرف می زند. گفتگوی دو عضو ستاد، خیلی صریح و پوست کنده، انجام شد که تاکنون چنین چیزی را نداشتیم. آقای صیقل مبنا های اصلی جعل و تقلب را در ابتدا به درستی طرح کرد و لی در تقویت و تغذیه این مبانی، خوب نپرداخت. در حالیکه همه کار شناسان گفته اند که قاعده های جعل و تقلب را باید، شناسایی کرد. پایه های تقلب همان سه عنصر اساسی، "مراکز تخیلی، کارتهای تقلبی، و رای نیابتی" است. این مساله هیچ ربطی به چهره ها و بانکهای رای ندارند. احزاب و چهره های تاثیرگذار، رای خود را دارند. جعل و تقلب با هجوم مردم و در مناطق، رای مردم ، صورت نمی گیرد. درجای رای و حضور مردم، و جود داشته باشد ، دیگر زمینه برای جعل و تقلب باقی نمی ماند، فضای خالی، سبب می گردد که صندوقها، به گونه تقلبی پر شود.

نقش حکومت و اعضای کمیسیونها

در همین مناظره گفته شد که کار جعل را ماموران حکومت، برنامه ریزی می کنند. تفاوت دو دید گاه در این بود که آقای صیقل عضو ستاد انتخابات دکتور عبدالله به عوامل حکومتی و کمیسیون مستقل انتخابات، اشاره داشت اما آقای وحید عمر، کثرت تقلبات را برمی گردان به بانکهای رای. این مساله وا ضح است که تقلب و جعل انتخاباتی، متقلب و جاعل دارد. این جاعلان و متقلبان از مریخ وارد انتخابات افغانستان نمی شوند، این متقلبان در متن ساختار و سیستم و جود دارند. شکی نیست که انتخابات تو سط حکومت برگزار می شود این حکومت است که امر عملیاتی شدن انتخابات را به پیش می برد. در کنار حکومت کمیسیون مستقل انتخابات، نقش اساسی و کلیدی را دارد. دراین صورت ماموران حکومت می توانند، بین تیم ها تقسیم شوند. یعنی اینکه ماموران حکومتی هم می توانند، طرفدار تیم حکومتی باشند و هم می توانند حامی تیم های مخالف حکومت باشند. این حرف درست است همه تیم ها در حکومت نفوذ دارند. و رییس جمهور، هم  در مراسم افتتاح پارلمان گفت که همه نامزدان در حکومت افراد خود را دارند که داردند.

اما نکته اساسی در این است که ماموران حکومتی، والیها و ولسوالها، نیروهای امنیتی و کمیسیون های انتخاباتی، بشترین حرف شنوی را از کی دارند؟، مسلما آنها به دلیل اینکه با امضای شخص رییس جمهور تعیین شده و منافع خود را در حکومت و سیاست حکومت می دانند، بشترین تاثیرپذیری را از خود رییس جمهور و حکومت باید داشته باشند. خیلی اندک خواهد بود که والی حکومت به جای حمایت از سیاست حکومت که منافعش به آن گره خورده، به حرف یک نامزد، اپوزیسیون گوش دهد. شکی نیست که تفاوت تاثیر پذیری ماموران حکومتی از مقامات سطح اول حکومتی و یا تیم های اپوزیسیون ، بسیار زیاد است. اقای و حید عمر در مورد تیم خود نمی تواند خود را تبریه از حمایت و منابع جعل و تقلب نماید. البته این حرف در صور تی معنا دارد که ثابت شود تیم زلمی رسول از سوی حکومت، حمایت می شود. خلاصه کلام اینکه تیم های حکومتی حال هرکه باشد، می توانند، بشترین سوء استفاده را در انتخابات 93 ازسه منبع خطرناک که برشمردیم، جعل و تقلب،داشته باشند.

نتیجه بی اعتمادی

نتیجه بی اعتمادی
در این روزها خبر این است که نیروهای بین المللی اماده باز گشت به اوطان شان شده اند. بریتانیا در هلمند پایگاه شان را تخلیه کرده است. امریکا در حال بازگشت و گفته شده میلیاردها دالر تجهیزات نظامی شان را از افغانستان خارج و در اختیار پا کستان می گذارد. این مساله بر می گردد به اختلافات سیاسی و بی اعتمادی بین کابل و واشنگتن حال پا کستان بهره ان را می برد.با این وضع امریکا و غرب منافع و ملت افغانستان را قربانی اختلافات مقامات ارگ و کاخ سفید می کنند.

مقامات دو کاخ در کابل و واشنگتن، نگاه شان به منافع مردم افغانستان نیست. امروز در یک بحثی با دوستان به این مساله اشاره شد که آمریکاییها به دلیل مخالفت با رییس جمهورکرزی، این واکنش را نشان داده اند این حرف شاید قابل رد نباشد. مناسبات رییس جمهور با مقامات کاخ سفید در حد زیادی  خدشه دار شده است. دید گاه های متفاوتی را مقامات هردو کشور، در همه مسایل پیدا کرده اند. در طی سالهای اخیر ثابت شد که هر آنچه رییس جمهورکزی می خواهد، آمریکا نسبت به آن موضع گرفته و از سوی هم هر آنچه آمریکاییها دنبال ان بوده، رییس جمهور کرزی آن را قبول نکرده است. همین موضع گیریهای بسیار متفاوت سبب گردیده که آمریکا علیرغم نیاز شدید افغانستان به ساز برگهای نظامی آمریکا، بخش بزرگی از تجهیزات نظامی شان را در اختیار ارتش پاکستان قرار دهد. حال دلایل این رفتارهرچه می خواهد باشد اما قدر مسلم این اقدام این است که این گونه اقدامات به ضرر مردم افغانستان می باشد.

اشتباه آمریکا

اشتباه آمریکا این است که نگاه شان به مردم افغانستان نیست آنها مبنای رفتار شان را، مخالفت با رییس جمهورکرزی قرار داده وگفته است که ما این همه قربانی در افغانستان داده ایم حال بجای اینکه از سوی حکومت افغانستان موجب قدردانی و ستایش باشیم، مورد طعن قرار گرفته ایم. البته این حرف تا چه حد صحت داشته باشد، از موضوعات پشت پرده ای مناسبات دو کشور می تواند شمرده شود. ولی در ظاهر، چنین چیزی از سوی رییس جمهور افغانستان گفته نشده است. رییس جمهور در رسانه های از مردم آمریکا و فدا کاریهای سربازان آمریکا و غرب، قدر دانی کرده است. حال فرض را براین می گیریم که چنین قدردانی صورت نگرفته باشد ولی پاداش آن این نیست که بخش بزرگ از سازبرگ های نظامی را در اختیار ارتش پاکستان بگذارد.

گفته شده مقدار بهاء این همه تجهیزات چیزی در حدود هفت میلیارد دالر می شود. استدلال آمریکا به هیچ وجه قابل قبول نیست که گفته است این تجهیزات را اردوی افغانستان نمی تواند مورد استفاده قراردهد. نگهداری و استفاده ازاین تجهیزات هزینه های بسیار سنگینی لازم دارد و به همین دلایل سازبرگها از افغانستان خارج و در اختیار ارتش پاکستان گذاشته می شود. مگر قرار نیست که بعد ازسال 2014 نیروهای از ناتو و آمریکا در افغانستان حضور داشته باشند و به نیروهای افغانستان آموزش دهند. اگر این حرف درست باشد که آنها افغانستان را ترک نمی کنند دراین صورت این تجهیزات برای ارتش افغانستان ضروری می باشد. آمریکا و ناتو اردوی افغانستان را مطابق سیستم خود ساخته اند حال باید به آنها کمک نمایند که این ارتش سرپای خود باستد. اشتباه آمریکا این است که همه تخم های شان را درسبد یک فرد گذاشته باشد. این درست که رییس جمهور با آمریکا مشکل پیدا کرده است ولی همه می دانیم آقای کرزی چند ماه دیگر برسر قدرت نیست و در افغانستان انتخابات برگذار می شود و حکومت تازه روی کار می آید این حکومت تازه و منتخب به شدت احتیاج به کمک آمریکا و غرب دارد. مگر می شود با حکومت تازه بخاطر مخالفت با رییس جمهورگذشته،  چنین رفتاری را در پیش گرفت.

اشتباه افغانستان

افغانستان هم در موضع گیریهای خود، دچار اشتباه شده است. غرب و آمریکا در سال 2001 پس از نشست بن، براساس فصل هفتم شورای امنیت وارد افغانستان شد. افغانستان و متحدان بین المللی شان تعریف مشترکی از مبارزه با تروریزم را داشت. این همه تجهیزات حیرت انگیز و سرسام آور، که برگشت این سازبرگ ها مبلغ در حدود هفت میلیارد دالر را لازم دارد. برگرداندن تجهیزات این همه هزینه را به دوش حکومت آمریکا ، تحمیل می کند، این نشان دهنده این است که آنها برای یک مرام و هدف تعریف شده و پرهزینه وارد افغانستان شده بود. افغانستان باید ازامکانات و تسهیلات غرب و ناتو استفاده و بهترین مناسبات و روابط را براساس احترام متقابل ایجاد می کرد که نکرد. اینکه حالا این همه سازبرگها را برمی گرداند و به ارتش پاکستان تحویل می دهد این از باب ناگزیری برای آمریکا است و نه هوس.

آمریکا برای این به افغانستان نیامده بود که چنین روزی برسرشان آید که تجهیزات خود را مجبورا در اختیارارتش پاکستان بگذارد ولی حالا می گذارد. این مساله برای آمریکا بسیار تلخ است و برای ما هم بسیارسخت تمام می شود. این به سود افغانستان نیست که با متحدانش به چنین وضعیتی دست یافته باشد.

پیامد های مناسبات سرد و حتا غیردوستانه این خواهد شد که آمریکا امروز اگر سلاحهای شان را در اختیار پاکستان می گذارد، و فردا ممکن است دوسیه افغانستان را در اختیار پاکستان قراردهد. نشانه های چنین رفتارهای را می بینیم. پاکستان و آمریکا، اطاق مشترک استراتژیک برای افغانستان ایجاد کرده اند و دو کشور مشوره های نزدیکی در مورد افغانستان را دارند. اینها نشان می دهد که آمریکا و پاکستان به جمع بندیهای مهمی در مورد افغانستان دست یافته باشند. هیچ رادعی در کار نیست و افغانستان هم نمی تواند کاری نماید که آمریکا عقده مندانه، دوسیه افغانستان را در اختیار پاکستان بگذارد دراین صورت حکومت ما با چالش های بزرگی رو برو خواهد شد. همه اوضاع نشان می دهد که نگاه غرب و آمریکا در مورد افغانستان، پاکستان محوری شده است.

آنها درسالهای پس از بن، نگاه شان در مبارزه با تروریزم، افغانستان محوری بود و حال این نظر، بکلی تغییرکرده و نگاه آمریکا و غرب،  پاکستان محوری شده است. آمریکا گفته می شود پانصد چهل میلیارد دالر برای جنگ افغانستان هزینه کرده و سه هزار سرباز را از دست داده و هزاران سرباز دیگر زخمی و معلول شده اند و طولانی ترین جنگ را در افغانستان داشته است ولی حالا که خارج می شود،بجای اینکه سازبرگهای نظامی شان را در اختیاراردوی افغانستان قراردهد، ان تجهیزات را برای ارتش پاکستان تحویل می دهد و این واقعا فاجعه در مناسبات افغانستان با متحدانش می باشد. آمریکا بدون شک هم اشتباه وهم خساره کرده و می کند ولی از سردی روابط با متحدان، افغانستان بشترین خساره را خواهد دید.

بخصوص اگر غرب  و امریکا مساله افغانستان را ازمنظر پاکستان ببیند. دراین صورت حکومت ما با دشواریهای زیادی روبرو خواهد شد و این هم میراث دواز ده ساله رییس جمهورکرزی و متحدانش برای حکومت جانشین می باشد. این اشتباه بزرگ حکومت افغانستان می باشد که برای حکومت جانشین، چنین دشواریهای را خلق کرده باشد. با همه این مسایل اقدام آمریکا درمورد تحویل سلاحهای شان به ارتش پاکستان، اشتباه مشترک آمریکا و افغانستان و این برخلاف مصالح و منافع مردم مظلوم ما می باشد. روند اوضاع نشانه ای بی اعتمادی بین کابل و وا شنگتن را نشان می دهد و در مورد، تحویل سلاحهای آمریکایی به ارتش پاکستانی، نتیجه ای همین سلب اعتماد در مناسبات افغانستان و متحدانش شمرده می شود.