متن گفت و گوی محمد ناطقی با هفته نامه طلوع فردا..

متن گفت و گوی محمد ناطقی با هفته نامه "طلوع فردا" درمورد اظهارات داکتراشرف غنی احمد زی یکی ازنامزدان انتخابات سال 1393

طلوع فردا: دید شما در رابطه به گفته های اخیر آقای اشرف غنی احمد زی و جنرال دوستم در رابطه به فراخوانی مبارزات انتخاباتی چیست؟ آیا این یک عمل به موقع و قابل قبول در چنین مقطع زمانی می باشد؟

سلام خدمت خوانندگان درمورد پرسش تان باید عرض کنم که سخنان داکتراشرف غنی احمد زی یکی از نامزدان انتخابات سال93 هم به لحاظ محتوا،هم به دلیل مخالفت با قوانین انتخابات و به خاطر ایجاد حساسیت نسبت به سایر نامزدان ،موجه و منطقی به نظر نمی رسید اینکه ایشان دریک گفتگوی رسانه ای تقسیم کارمی کند و می گوید: مناظره با من یعنی من در34 ولایت حاضرم با شما مناظره داشته باشم و برای شما دفترمی دهم و اگر هوای بزکشی و اسب داشته باشید خوب معاون من هم برای شما اسب و هم حاضراست با شما بزکشی نماید.این ها مسایلی است که درمحتوای اظهارات داکتراشرف غنی آورده شده است.این مساله با واکنش بسیارتندی در رسانه ها رو بروگردید. فضای مجازی هم هرگزازچنین اظهاراتی استقبال نکرد.

 نکته دوم قابل نقاش، مساله ضدیت این گونه اظهارات با قوانین انتخابات است.کمیسیون سمع شکایات نسبت به این موضوع واکنش نشان داد و رسما طی مکتوبی مراتب نگرانی شان را نسبت به نقض و قوانین انتخابات نشان داد.کمیسیون سمع شکایات اظهارات ده روز پیش آقای اشرف غنی را مخالف با اصول و معیارهای انتخاباتی اعلام داشت. مساله سوم هم این است که این گونه اظهارات باعث حساسیت نسبت به سایرنامزدان رقیب گردید. نامزدان رقیب ازاین موضع گیری خوش شان نیامد و به خصو ص اینکه معاون شان می گوید من اگر با تیم داکتر عبدالله عبد الله می رفتم افغانستان تجزیه می شد. یعنی اینکه معاون هرجا برود تجزیه همان جا ترجمه می شود. خو ب این گونه اظهارات نه به نفع تیم شان می باشد و نه هم سایرنامزدان نسبت به آن دلی خوشی داشته اند همه به یک نحوی از اظهارات داکتراشرف غنی و معاون شان ناراحت شدند.

طلوع فردا: هدف از مناظره را که آقای احمدزی از آن به عنوان مناظره انتخاباتی یاد آوری نموده است چه می باشد؟

دراین اینکه هدف شان از "مناظره" چیست ؟ خوب مناظره همان گفتگو و یا گفتمان دو جانبه است که دو نامزد دید گاه های شان را بیان می کنند این کاری درستی است. دراینکه داکتراشرف غنی خواهان "مناظره" شده است ، مبنائا مورد تایید است نامزدان باید درمناظرات شرکت نمایند و نقطه نظرات شان را درتمامی عرصه ها بیان نمایند. ولی این هم ازخود زمان دارد. جغرافیای سخن و مناظره قبل ازوقت که آقای اشرف غنی با آن اشاره کرده کاری شتاب زده ای باید باشد نه ، هیچ عجله ای درکارنیست قوانین انتخابات مقدم برهرامری است. قوانین، هرگونه کمپین و مناظره پیش از وقت را اجاز ه نمی دهد. اینکه آقای اشرف غنی ، رقبای خود را به مناظره دعوت کرده است این "بانگ" درست است ولی پیش ازوقت می باشد. اگردرزمان و موقعش چنین دعوتی صورت می گرفت خوب درست بود و اگرنامزدی مدعو ،حاضر نمی شد آن وقت همه می دانیست که وی درمانده شده است.نتیجه اینکه هرچیز درموقع و زمان خودش طرح شود خوب است.

طلوع فردا: جنرال دوستم گفته است که اگر با تیم داکتر عبدالله عبدالله می رفتم صد در صد کامیاب بود، پس من افغانستان را از تجزیه نجات دادم، آیا تیم داکتر عبدالله عبدالله پس از پیروزی در صدد تجزیه افغانستان می باشد

من فکر می کنم به این مساله اشاره کردم.تیم داکتر عبد الله عبد الله تجزیه طلب نیست. بحث سر خود جنرال است که ایشان گفته است که اگرمن می فتم چنین می شد معنی این سخن این می شود که جنرال همان گونه که خود شان گفته است اگرمن با فلان تیم می رفتم تجزیه پیش می آمد. این حرف هم به یک نحوی زهرش با آن سابقه و دیدگاه سیاسی ، بشتر متوجه خود ایشان می شود که هرکجا باشد شائبه تجزیه در آنجا مطرح می شود .من فکرمی کنم نه تیم داکترعبدالله تجزیه طلب است و نه هم جنرال دوستم دنبال تجزیه افغانستان می باشد این گونه اظهارات ناشی از سهل انگاری در ادبیات و طرح مسایل دانسته شده این اشتباه است که گفته شود جنرال "دلیل" و سند تجزیه باشد و این هم غلط است که بگوییم که فلان تیم تجزیه طلب می باشد اصلا طرح چنین مسایلی خلاف شان نامزدان می باشد. بهر صورت باید گفته باشم که اظهارات آقای اشرف غنی قبل از وقت، برخلاف قوانین و اصول انتخاباتی، و با عث دل زدگی گردید. امید واریم که نامزدان دیگر چنین اظهارات غیرموجه پیش ازوقت را نداشته باشند.

و السلام

قصه 88 زندانی

قصه 88  زندانی

امروز خبرگزاریها به نقل از آقای عبد الشکوردادرس ، نقل قول داشتند که وی گفته است تا کنون هیچ حکمی ازسوی رییس جمهورکرزی درمورد ادامه توقیف 88 زندانی بما نرسیده است. به نقل ازایشان گفته شده است که اگر حکمی بما نرسد ما کارخود را می کنیم.یعنی اینکه این 88 نفر را درفهرست بررسی های خود گرفته ایم و آزاد خواهیم کرد. امروز از چندین خبرگزاری بما تماس گرفته شد. آنها بصورت جد، می گفتند که آقای داد رس گفته است که ما اگرحکمی دریافت نکنیم این گروه را آزاد خواهیم کرد. پرسش اساسی دراین است که مذاکرات و توافقات که بین رییس جمهورکرزی و سناتوران آمریکایی صورت گرفته است، پس چه بوده است؟ درهفته گذشته سه سناتورآمریکایی وارد کابل شدند.آنها درموضوعات مختلف با رییس جمهورکرزی صحبت داشتند یکی ازآن مسایل همین مساله زندانیان بگرام بود. سنا توران آمریکایی گفته اند که اسناد زیادی دراختیاردارند که این گروها مرتکب جنایت های مستمر و مکرر شده اند. جنرالان و مقامات آمریکایی تاکید دارند که 88 نفر درزندان بگرام از زندانیان خطرناکی هستند که درمیدان های جنگ دستگیرشده اند آنها متهم به بمب گذاری درکنارجاده می باشند آنها گفته اند که تعداد ازاین زندانیان سربازان بین المللی را کشته اند آنها مسبب بمب گذاریهای خطرناکی هستند. سناتوران آمریکایی هم دررسانه به این نکته اشاره داشتند که این رقم از زندانیان هم سربازان بین المللی و هم نیروهای افغان را کشته اند. گفته شده یکی ازدلایل مسافر سناتورگراهام و مککین همین زندانیان بگرام بوده و مذاکرات مفصلی با رییس جمهورکرزی دراین خصوص داشته اند.

زندانیان بگرام داستان طولانی و خسته کننده دارد بیش از چهارسال این مساله به صورت یک مناقشه جدی بین رییس جمهورکرزی و مقامات آمریکایی درآمد درآن زمان رییس جمهوردرکنارقطع عملیات شبانه به این مساله تاکید می کرد که باید زندانیان بگرام تحویل مقامات افغانستان داده شوند. استدلال رییس جمهور، حاکمیت ملی افغانستان بود وی می گفت: زندان بگرام و زندانیان آن باید دراختیارحکومت افغانستان قراربگیرند. خارجیها که زندان و زندانی داشته باشند این به معنی نقض حاکمیت ملی درافغانستان می باشد و ما این مساله را قبول نداریم. استدلال آمریکا برای نگهداری زندانیان این بود که این مجموعه را ما درمیدان جنگ گرفتارکرده ایم و تعداد شان درعملیات شبانه نیروهای بین المللی دستگیرشده اند.افرادی ازین زندانیا درعملیات بمب گزاری دستگیرشده اند. آنها زندانیان عادی نستند تعداد شان بمب گذاران کنارجاده می باشند.

نکته دوم که آمریکاییها روی آن تاکید داشتند این بود که زندانیان خطرناک را حکومت افغانستان قادربه نگهداری آن نستند.ظرفیت نگهداری و سیستم قضایی افغانستان نمی تواند درمورد زندانیان، تحقیقات لازم را نمایند. دستگاه قضایی قادربه نگهداری و اجرایی عدالت درمورد زندانیان خطرناک نستند و به همین دلیل پافشاری داشتند که این رقم از زندانیان خطرناک درمدیریت نیروهای بین المللی و آمریکایی باید باشند.امریکه هرگزرییس جمهورآن را قبول نکرد.سرانجام مدیریت زندان ازسوی آمریکا ییها به نیروهای افغانستان سپرده شد و زندانیان هم دراختیاردستگاه قضایی افغانستان قرارگرفت. هیئت بررسی ازسوی قوه قضائیه به ریاست آقای گل رحمان قاضی اعلام کرده بود که تعداد زندانیان نزدیک به سه هزارهفصد نفرمی رسند.ازوقتی که مدیریت زندان و بررسی دوسیه های زندانیان دراختیارنیروهای افغانستان و قوه قضائیه قرارگرفته است گفته شده که تعداد از زندانیان بگرام آزاد شده اند. تنها آقای عبد الشکوردادرس اعلام داشت که درطی ماه های اخیر650 زندانی بگرام را آزاد کرده ایم.

دلایلی آزادی زندانیان و استدلال که مقامات هیئت بررسی زندان بگرام دارد چیست؟

پس ازاینکه آقای دادرس اعلام داشت که 650 زندانی را اززندان بگرام آزاد کرده است و بقیه هم درآستانه آزادی قراردارد،این اقدام مایه نگرانی شدید درمحافل سیاسی، خبری و نهاد های مدنی گردید. مردم ازاین نوع آزادی بی حساب و کتاب به شدت نگران و ناراحت شدند. دلایلی نگرانی و پریشانی مردم افغانستان این است که این افراد برمی گردند به جبهه های جنگ و دو مرتبه آنها مردم بی گناه ، سربازان اردوی ملی و پولیس ملی را خواهند کشت نها دهای مدنی گفته اند: این گونه آزادی هرگزکمک به امنیت نمی کند بلکه آزادی آنها سبب می گردد که اوضاع امنیتی خراب و جنگ ابعاد گسترده تری پیدا نماید.تجربه آزادی زندانیان همین را نشان داده است که عمدتا زندانیان آزاد شده توسط فرمان رییس جمهورکرزی، به میدان های جنگ برگشته اند و بگفته استاد سیاف آنها مرتکب جرم مکررشده اند و سزای شان این است که درپنج گوشه ازشهرجنازه های شان روی دارآویزان باشند تا عبرتی برای دیگردهشت افگنان شود.حالا که آقای دادرس 650 تن را آزاد کرده و این همه نگرانی را درجامعه دامن زده است، قصد دارد که همان 88 زندانی خطرناک را نیزدرفهرست آزادی بگیرد.

همین مساله سبب گردید که سناتوران آمریکایی درکابل، جدی ترین گفتگورا با رییس جمهوردرکنارمساله امضای سند همکاریهای امنیتی، را داشته باشند. همان گونه که اشاره شد مقامات آمریکایی با رییس جمهورکرزی مساله زندانیان را مورد بحث قرارداده و گفته اند که این 88 نفررا نباید آزاد نمایید. گفته شد که رییس جمهورکرزی با سناتوران آمریکایی به توافق رسیده است که این تعداد را آزاد نکند و حکم آزادی شان را به تاخیربه اندازد ولی گفته های آقای دادرس نشان می دهد که چنین حکمی به آنها نرسیده است پرسشی که باید جواب داده شود این است که آیاتوافقی بین آمریکا ییها و رییس جمهورکرزی صورت گرفته است و یانه ؟ اظهارات و دلایلی آقای عبد الشکوردادرس این را نشان می دهد که حکمی به ایشان نرسیده یعنی اصولا چنین توافقی صورت نگرفته است.گفتگوهای رییس جمهوربا سناتورا بی نتیجه بوده است.البته اگرچنانچه حکمی به هیئت بررسی قضایی زندانیان بگرام صادرنشود شک نداشته باشیم که آقای دادررسی که با رسانه ها حرف می زند، همه این زندانیان را بدون چون و چرا آزاد خواهد کرد وی قاضی عصبانی و برافروخته ای است که به صورت واضحی طرفدار آزادی همه زندانیان از زندان می باشد.استدلال جالبی هم دارد وی می گوید: ما زندانیان را با "قسم" آزاد کرده و می کنیم " قسم" زندانی برای ما اولویت دارد.وقتی که ازوی پرسیده می شود که آیا این زندانیان به سنگرها برنمی گردند؟ که درگذشته به جبهه های جنگ رفتند.آقای دادرس جواب می دهد که هیچ ضمانتی نمی توانیم که آنها به سنگرهای جنگ برنمی گردند. ممکن است برگردند ولی ما درحال حاضر به دلیل اینکه اسناد و مدارک نداریم زندانیان را با قسم آزاد شان می کنیم.اساسی ترین دلیل قاضی عبد الشکوردادرس عضو کمیته بررسی " قسم" و نداشتن دلیل است.

حال رهایی 88 زندانی درمناسبات افغانستان و آمریکا چه تاثیراتی می گذارد؟

امروز با دوستان روی این مساله بحث داشتیم یکی می پرسید که رهایی این رقم که آمریکاییها خطرناک ترین زندانیان شناخته اند، چه پیامدی درمناسبات افغانستان با آامریکا خواهد گذاشت؟.البته شکی وجود ندارد که زندانیان که آمریکا روی آن حساسیت دارد و آنها را قاتل سربازان شان می دانند، بصورت قطع پیامد خوبی درمناسبات کابل و واشنگتن ندارد.زیرا سناتوران این گونه استد لال داشتند که این عده اززندانیان قاتل سربازان ما درافغانستان می باشند سناتوران روی مساله به این صورت صحبت کرده اند که 88 زندانی خطرناک، بمب گذار، قاتل سربازان ما درافغانستان هستند بنابراین آنها را نباید حکومت افغانستان آزاد نماید.ولی حالا حکومت افغانستان تصمیم گرفته که آنهار آزاد نماید دراین صورت مقامات آمریکا این گونه اقدامات را یک نوع اهانت و بی اعتنایی به جان سربازان شان دانسته و مسلما با واکنش منفی آنها مواجه خواهند شد.سناتوران درگفتگوی شان با رییس جمهمورکرزی بادست پربرگشته اند و یکی ازموفقیت، همین بود که آنها رییس جمهورکرزی را متقاعد ساخته  اند که زندانیان خطرناک را آزاد نمی کند و درهمان زمان گفته شد که رییس جمهورحکم تاخیردرآزادی 88 نفررا صادرکرده است ولی حالا این آقای داد رس است که منکرچنین حکمی می باشد.دادرس آنهارا آزاد می کند و این مساله تاثیرات بدی خواهد گذاشت.

گرچه هنوز صحت و سقم این خبرخیلی واضح نیست که قضیه زندانیان خطرناک بگرام به کجا رسیده است. تنها دراین مورد سخنان که به آقای داد رس نسبت داده شده را داریم که ایشان منکرداشتن حکمی برای تاخیردرآزادی زندانیان شده است.ابهامات زیادی درقضیه وجود دارد و واقعا واضح نیست که چه سیاست، دررهایی زندانیان با پرداخت این هزینه نهفته است.تهدیدات امنیتی و توسعه جنگ، به چالش کشیده شدن روابط کابل و واشنگتن و دیگرعواقب ناخواسته ازپیامد های رهایی 88 زندانی خواهد بود این هزینه اندکی نیست که پرداخته می شود.گاهی است که یک عمل، پیامد های تحمیلی و ناخواسته را درپی دارد. اقدام آقای دادرس درمورد رهایی زندانیان که گفته است ما کارخودرا می کنیم، ممکن است با بد ترین پیامد ها روبروشود.امریکه که شاید کسی آن را نمی خواست. منافع افغانستان امنیت و سلامتی مردم و همکاری با متحدان بین المللی امورعادی نیست. بنابراین باید دقت شود که خود سری های آدم های ازنوع دادرس گرفته شود و به توافقات که رییس جمهوربا دوستان بین المللی خود درمورد زندانیان رسیده باشد به آن حرمت گذاشته شود زیرا که منافع مردم اهمیت درجه یک را بایدبرای ما داشته باشد. والسلام

سه رویداد اصلی درسال جدید

 سه رویداد اصلی درسال جدید

سال 2014 درتاریخ افغانستان با سه رویداد اصلی و چندین حوادث فرعی، گره خورده است. رییس جمهور، امروز یازده تیم از نامزدان ریاست جمهوری 93 را درارگ ریاست جمهوری دعوت کرد.دو مساله ازسه موضوع اصلی را با آنها درمیان گذاشت ایشان به نامزدان گفته است که سند همکاری به زودی امضا می شود و انتخابات هم به صورت شفاف وعادلانه برگذار خواهد شد. ازسه مساله اصلی یکی ،انتخابات ریاست جمهوری و انتخابات شوراهای ولایتی است که در پیشرو داریم.رییس جمهورکرزی درسال 93  با قدرت سیاسی درچهارچوب قانون اساسی ، خدا حافظی می کند. یازده نامزد رقیب درصف گرفتن قدرت استاده اند.هرکدام امید وارهست  که برنده انتخابات 93 باشد.آرزو برای انسان عیب نیست.نامزدان با ارزوی پیروزی تاحالا مبارزه کرده و به میدان آمده و ثبت نام کرده اند و برای انتخابات ریاست جمهوری مبارزمی کنند.برخی نامزدان خیلی شتاب دارند که آب را نادیده موزه را ازپای شان کشیده اند. آنها مبارزات پیش ازوقت شان را شروع کرده اند. دراین میان کمیسیون سمع شکایات وارد میدان شده، دیروزدریک کنفرانس خبری اعلام داشت که دکتوراشرف غنی احمد زی برخلاق قوانین انتخابات، کمپین پیش ازوقت را شروع کرده است.تیم داکتراشرف غنی احمد زی متهم شده است که دوروزپیش دریک نشست خبری اظهاراتی داشته است که برخلاق قوانین نافذه انتخابات بوده است.

 داکتراشرف غنی و جنرال صاحب دوستم دریک نشست مطبوعاتی به گونه ای سخن گفته اند که واکنش های بسیارزیادی را برانگیخته اند. جنرال صاحب دوستم گفته است که اگربا تیم داکترعبد الله می رفتم صددرصد پیروزمی شدیم ولی به خاطراجتناب از" تجزیه" با ایشان نرفتم. این موضع گیری ازسوی مقامات تیم داکتورعبد الله عبد الله شبیه به یک شوخی سیاسی و طنزگرفته شد و آن را جدی ندانسته است . بهرصورت جنرال صاحب چه شوخی کرده باشد و یا نکرده باشد، اظهارات شان پیش ازاینکه متوجه دیگران باشد بگفته خبرنگار" تلویزنور"متوجه خود شان می شود. هرجا که ایشان باشد شبهه" تجزیه" همانجا است.اقای دکتوراشرف غنی احمدزی دریک اظهارات غیرمنتظره رقیبان انتخاباتی خود را چلینج داد که اگردفترمی خواهید ما برای شما می دهیم.و حاضریم در34 ولایت با شما مناظره نماییم و اگرآماده برای مناظره نستید جنرال صاحب اسب دارد  و اگر بزکشی می خواهید، جنرال صاحب هم حاضراست.

سخنان ایشان با واکنش های زیادی روبرگردید.مضمون سخنان آقای اشرف غنی درواقع یک نوع تقسیم کاردرتیم شان بود.گرچه این گونه اظهارات شبیه به یک شوخی دیده می شد ولی خوب مردم نمی تواند درمورد سرنوشت شان، همه چیزرا شوخی بگیرند.نامزدان محترم اگرقصد شوخی داشته باشند، لزومی ندارد که این گونه با افکارعمومی شوخی نمایند.کمیسیون سمع شکایات دریک نشست خبری نسبت به اظهارات آقای اشرف غنی واکنش نشان داد واظهارات ایشان را برخلاق قانون انتخابات افغانستان دانسته است و به همین دلیل طی مکتوبی رسما مراتب نگرانی و هشدارشان را به تیم داکتراشرف غنی ابرازداشته است. موقف کمیسیون درست است اگرچنانچه تذکرات قانونی به آنها داده نشود، ممکن است نامزد "متخلف" امروز، به راحتی تبدیل به نامزد "متقلب" فردا شود.اظهارات داکتراشرف غنی و معاون ایشان پیش ازوقت و پیش ازفصل رسمی انتخابات بوده است.تذکرات و هشدارازسوی مراجع قانونی ومسوول برگذاری انتخابات یک امرضروری است.انتخابات سال 93 درذات خود بسیارحساس و تاریخی است.شفافیت و سلامتی آن ازبزرگترین دغدغه های ملی می باشد.درکنارمساله انتخابات موضوع  دیگردرسال جاری، خروج نیروهای بین المللی ازافغانستان است وقضیه امضای سند همکاریهای امنیتی و دفاعی با ایالات متحده آمریکا می باشد.

موضوعات دوم و سوم ازرویداد های سال جاری چه می تواند باشد؟

همان گونه اشاره کردم سه رویداد اصلی را درسالجاری داریم. مساله انتخابات و نحوه مبارزات نامزدان ریاست جمهوری را که به آن اشاره کردم وتیم داکتراشرف غنی درحال حاضربه عنوان تیم متخلف ازقوانین انتخابات شناخته شده است وبه همین دلیل اخطارهای ازسوی کمیسیون سمع شکایات را دریافت کرده است. موضوع دومی که بسیارحایز اهمیت می باشد موضوع امضای " سند همکاریهای امنیتی" بین افغانستان و آمریکا است.این مساله تا هنوزحل نشده است آخرین اقدامات دپلماتیک برای حل موضوع، سفرسناتوران آمریکایی درکابل بود.درهفته گذشته سه سناتورقدرت مند آمریکا، تماما ازحزب جمهوری خواه وارد کابل شدند. آنها سه مساله را با رییس جمهوردرمیان گذاشتند. آزادی زندانیان بگرام،مساله خروج نیروهای بین المللی ازافغانستان و مساله امضای سند همکاریهای امنیتی و دفاعی. سناتورمککین گفت: ما تجربه عراق را نباید درافغانستان تکرارنماییم وی تاکید کرد که ما درعراق جنگ کردیم و صلح را نیاورده ایم این حرف مککین درست است که درعراق صلح نیامده است درحال حاضر، شدید ترین جنگ های القاعده با نیروهای ارتش عراق و "گروهای بیداری" درسراسر"ولایت الانبار" ادامه دارد. آنها شهرفلوجه را گرفته اند برخی گزارشها نشان می دهد که می خواهند دولت اسلامی عراق وشام را دراین بخش ازعراق اعلام نمایند. " داعش" گروهی القاعده درحوزه دجله وفرات با بیرحمی تمام علیه مردم و حکومت عراق می جنگند.اینکه مککین درکابل اعلام داشت که ما نتوانستیم درعراق صلح را برقرارنماییم حرف درست و واقعی است.سناتوران لنزگراهان و مککین با صراحت اعلام کردند که بدون امضای سند همکاری ما نمی توانیم درافغانستان بمانیم.درصورت خروج مطلق ازافغانستان شک نداشته باشیم که نیروهای تروریست تجهیزشده آن وقت موترهای شان را پرازمواد انفجاری کرده ازوزیرستان شمالی طرف کابل مارش انتحاری راه خواهند انداخت. خوب این همان تجربه عراق می شود.

سناتورگراهام گفت: که طالبان دشمن بشریت هستند.این دشمن بشریت درصورتی درافغانستان مهارشدنی است که افغانستان کماکان روابط و مناسبات دوستانه خود را با متحدان غربی شان حفظ نماید. خوب یاد دارم که عراقیها درزمان خروج نیروهای آمریکایی می گفتند اشکالی ندارند آنها بروند ما می توانیم کشورخودرا اداره نماییم احتیاج به آنها نداریم درست حرفی که حالا رییس جمهورکرزی گاهی به زبان جاری می کند.حکومت آقای احمدی نژاد هم به عراقیها چراغ سبزنشان داده بود که بگذارآنها بیرون شوند ما درکنارشما هستیم و به شما برای مهارتروریزم و القاعده کمک می کنیم. گذشت زمان ثابت کرد که اینها تماما حرف بیش نبوده است عراقیها اشتباه می کرد که می توانند بدون کمک متحدانش امنیت شان را تامین نمایند. حالا بیا بشنو که درعراق چه می گذرد.واقعیت، با " تخیل" بسیارفاصله دارد.مقابله باتروریزم بیرحم بدون همکاری و همگرایی با متحدان بین المللی امکان ندارد.افغانستان نباید این فرصت طلایی را ازدست بدهد سند همکاری را با آیالات متحده امریکا باید امضا نماید.امضای سند، مربوط به سال 2013 می شد و لی حالا به دلیل نحوست رقم 13 ، منتقل به سال 2014 شده است.سناتوران گفته اند که این سند تاپایان جنوری 2014 می با ایست امضا شود.مککین گفته است که امضا می شود.

امروزرییس جمهورکرزی، یازده تیم نامزدان انتخاباتی سال 93 درارگ ریاست جمهوردعوت کرده بود.مردم امید وارهستند که نامزدان به صورت جدی مساله امضای سند همکاری را به ایشان مطرح کرده باشد. حال گذشته ازمساله " انتخابات" و امضای سند همکاری" ازموضوعات عمده سال 2014 مساله سومی که برای افغانستان خیلی اهمیت دارد  "مساله مناسبات با پاکستان است".

مساله سوم که باید درسال 2014 حل شود

این موضوع درکناردو رویداد « امضای سند همکاری و مساله انتخابات»، اهمیت زیادی دارد. مساله بهبود روابط با پاکستان به این دلیل اهمیت دارد که همه مسایلی مرتبط به طالبان و نا امنی، ادامه جنگ و خون ریزی، برمی گردد به طالبان.طالبان سرزمین شان پاکستان شده است.آنجا را محل امن برای خود دانسته وافغانستان را تبدیل به جغرافیای جنگ ساخته اند. حال که حکومت ما باسیاست " تساهل" و مدارا، کارهای حیرت انگیزی را روی دست گرفته است. زندانیان طالب را می خواهد اززندان بگرام آزاد نماید تاحالا650 زندانی را آزاد کرده و88 زندانی دیگرکه قراربود نیزآزاد شوند ولی با مخالفت آمریکا روبروگردید و گفته شده است که رییس جمهورامرتوقف آزادی 88 نفررا صادرکرده است ولی آقای عبد الشکوردادرس که خیلی برافروخته وشتاب زده سخن می گوید گفته است: که نه، هیچ حکمی درباره توقف آزادی زندانیان را دریافت نکرده ایم. بهرحال همان گونه که پاکستان نقش اساسی درامرمهارطالبان را باید داشته باشد، رهایی زندانیان طالب به صورت بی حساب و کتاب، نیزمایه نگرانی شده است. مردم خواست اساسی شان این هستند که زندانیان خطرناک نباید آزاد شود.

 سناتوران هم درگفتگوی شان با رییس جمهورکرزی درکنارمساله امضای سند همکاری امنیتی، روی مساله بازداشت و نگهداری زندانیان خطرناک که عاملین بمب گذاریها شناخته شده اند،تاکید داشتند.مناسبات خوب با پاکستان و ایجاد اعتماد بین کابل و اسلام آباد ازاساسی ترین رویداد سال93 شمرده می شود.صلح درافغانستان بدون همکاری پاکستان بی معنا است.پاکستان جزء ازراه حل و هم جزء ازمشکل افغانستان می باشد.درسال 2014 درکناردیگرمسایل، ایجاد روابط دوستانه واعتماد متقابل بین افغانستان و پاکستان ازعمده ترین موضوعات پیش روی مردم دراین سال می باشد.نتیجه اینکه« امضای سند همکاری برگذاری « انتخابات» شفاف و عادلانه  و ایجاد « مناسبات دوستانه» با پاکستان ازجدی ترین اولویت های زندگی مردم درسال جدید باید باشد.

سناتورهای پرقدرت آمریکا درکابل

سناتورهای پرقدرت آمریکا درکابل

سه سناتورجمهورخواه آمریکا درکابل آمدند.آنها سناتوران باقدرتی هستند که دراولین اظهارات مطبوعاتی شان، به گفتگوهای مفصل با رییس جمهورکرزی اشاره داشتند. سناتورمککین ازحزب جمهورخواه و نامزانتخابات ریاست جمهوری گذشته آمریکا، با رسانه های کشوراعلام داشت که گفتگوهای طولانی بارییس جمهورکرزی داشته است.وی تاکید می کند که تفاوت نظرهای بین آمریکا و افغانستان وجود دارد.سناتورمککین درگفتگوی شان به این مساله اشاره داشت که: ما درمذاکرات به توافقاتی دست یافته ایم.عمده ترین بحث سناتوران آمریکایی با رییس جمهورکرزی روی مساله پیمان امنیتی و دفاعی با افغانستان و مساله خروج نیروهای آمریکا درپایان سال 2014 و مساله زندانیان طالبان اززندان بگرام بوده است. سناتورکنزگراهام گفت: ما طالبان را دشمن بشریت می دانیم. وی به این مساله تاکید داشت که طالبان نه تنها دشمن مردم افغانستان هستند بلکه آنها همان گونه مردم افغانستان را کشته و می کشند و دشمن مردم افغانستان می باشند، دشمن بشریت هم شمرده می شوند. وی چندین بار تاکید کرد که ما طالبان را تنها دشمن مردم آمریکا و افغانستان نمی دانیم. ما،آنها را دشمن انسانیت می دانیم.

 سناتورگراهام که درسیاست های خارجی آمریکا نقش مهمی دارد دراظهارات غیرمنتظره و استثنایی خود درمورد طالبان گفت: ما هرگز نمی خواهیم که زنان افغانستان مثل گذشته زیرسلطه و اسارت طالبان درآیند. سناتورمککین درمورد خروج نیروهای آمریکایی ازافغانستان به این موضوع اشاره داشت که ما نمی خواهیم تجربه عراق درافغانستان تکرارشود. ما درعراق جنگ کردیم ولی صلح را نیاوردیم. دلیل مساله که نشد درعراق صلح برقرارشود، خروج سربازان آمریکایی ازعراق بود. جنگ کردیم و با خروج مان نتوانستیم صلح را درعراق برقرارنماییم.وی تاکید داشت که نمی خواهیم تجربه عراق درافغانستان تکرارشود. سناتورلنزگراهام به مساله " توافق نامه امنیتی و دفاعی" اشاره کرد و گفت: بدون امضای توافق نامه امنیتی و دفاعی، رییس جمهورآمریکا نمی تواند، حضورنیروهای آمریکایی را درافغانستان تایید نماید.حضورنیروها درافغانستان بستگی به امضای پیمان امنیتی دارد وی ادامه داد که ما ازحکومت افغانستان می خواهیم که این سند را با آیالات متحده آمریکا امضا نماید.

سناتورمککین درمورد امضای موافقت نامه امنیتی بگونه خوشبینانه سخن می گفت وی به این مساله اشاره داشت که سند همکاریهای امنیتی بین افغانستان درروزها آینده و یا هفته های آینده امضا می شود. مقامات حکومتی درارک ریاست جمهوری درمورد اظهارات سنتا توران آمریکایی، وا کنش محتاطانه ای داشته و به نقل ازیکی سخنگویان گفته شده است که افغانستان کماکان روی عملی شدن شروط خود پافشاری دارد.

محورهای اصلی گفتگوهای سناتوران با رییس جمهورکرزی

همان گونه که اشاره شد سناتورلنزگراهام با صراحت اعلام داشت که با رییس جمهورکرزی درمورد زندانیان بگرام صحبت کرده اند. وی می گوید: عده اززندانیان به اندازه خطرناک هستند که با آزادی آنها، نیروهای افغانستان، مردم ملکی و جان سربازان خارجی درخطرقرارمی گیرد وی تاکید می کند که دلایلی زیادی دردست است که آنها آدم های خطرناکی می باشند که با اسناد و مدارک گرفتارشده و این اسناد به حکومت افغانستان ارایه شده و می شود. سناتورگراهام 88 زندانی را ازخطرناک ترین عناصردرجنگ می داند وی گفته است که اگراین عده اززندانیان تبهکار، آزاد شوند، بدون تردید، تاثیرات منفی روی روابط افغانستان با آمریکا می گذارند. سناتوران با تاکید روی این محور، ازحکومت افغانستان می خواهند که این عده را نباید اززندان آزاد نماید. اخبارو گزارشها، نشان می دهد که درطی ماه های اخیربیش از ششصد پنجاه زندانی طالب ازبگرام آزاد شده اند. آقای عبد الشکوردادرس مسوول دوسیه زندانیان بگرام گفته است که ما همه این زندانیان آزاد می کنیم زیرا هیچ دلیلی برای ثبوت جرم شان نداریم و تاحالا بیش ازششصد پنجاه را با " قسم" ازاد شان کرده ایم و درمورد آزادی بقیه هم تصمیم می گیریم.

 آقای دادرس گفته است که درمورد زندانیان " قسم" برای ما اولویت زیادی دارد هرزندانی که " قسم " خورده باشد ما آنها را آزاد می کنیم وقتی ازوی پرسیده شد که آنها به جبهه های جنگ برمی گردد دراین مورد چه ضمانتی وجود دارد آقای عبدالشکوردادرس جواب می دهد که هیچ ضمانتی درکارنیست یعنی ما نمی توانیم آنها را ضمانت نماییم که درجبهه های جنگ برنگردد.گفته های این قاضی عصبانی و برافروخته نشان می داد که وی همان 88 زندانی که درلیست خطرناک ترین زندانیان قرارگرفته را نیزمی خواست آزاد نماید.رییس جمهورکرزی درمورد 88 زندانی مورد نظرسناتوران آمریکایی گفته است که این عده اززندان آزاد نشوند و تحقیقات بشتری درمورد شان انجام شود. گزارش ها این را نشان می دهد که فعلا این عده براساس حکم رییس جمهورکرزی درزندان می مانند ولی ششصد پنجاه زندانی ازگروه طالبان اززندان بگرام آزاد شده اند.امریکه آقای دادرس به آن اشاره کرده است.آزادی زندانیان باعث نگرانی زیادی دربین مردم شده اند.احزاب و گروهای مدنی، پارلمان کشور،نسبت به این کارحکومت اعتراض و واکنش شدیدی نشان داده اند.

گذشته ازبحث مهم زندانیان بگرام، سناتوران درمورد سند همکاری امنیتی همان که درمقدمه اشاره کردم را نیزبا رییس جمهورکرزی داشته اند. سند همکاری درحال حاضرتبدیل به جدی ترین محورقابل مناقشه و جدال درسیاست آمریکا و افغانستان شده است. پس ازلویه جرگه مشورتی و تایید امضای سند ازسوی اعضای لویه جرگه،تا کنون چندین مقام آمریکایی به افغانستان آمده اند و همه ازرییس جمهورکرزی خواسته اند که سند همکاری امنیتی را امضا نماید.رییس جمهورچهارشرط را پیش روی آمریکاییها گذاشته و گفته است که تازمانیکه شروط افغانستان عملی نشود، نمی تواند سند را امضا نماید  افغانستان هیچ عجله ای درمورد امضای سند همکاری ندارد.

ضرب الاجل امضای سند همکاریهای امنیتی و دفاعی

درروزپایانی مجلس مشورتی، رییس جمهوردریک مناقشه غیردوستانه با آقای مجددی درخیمه لویه جرگه، به شروط تازه ای اشاره داشت و حالا گفته است که ازآن شروط، دوتای آن مورد قبول آمریکاییها قرارگرفته است.اولین مقامی که برای گفتگو درمورد سند همکاری، وارد افغانستان شد و با رییس جمهورکرزی بصورت جدی بحث داشت، خانم سوزانه رایس مشاورامنیت ملی آمریکا بود.وی ازرییس جمهورکرزی خواست که حال مردم افغانستان امضای سند همکاری را تایید کرده شما می با ایست آن را با مقامات آمریکا امضا نمایید اما رییس جمهور با خانم رایس به توافق نرسید و روی شروط خود تاکید داشت. آقای دمپسی رییس ستاد مشترک اردوی آمریکا به کابل آمد وی نیز درگفتگو با رییس جمهورکرزی تاکید داشت که سند همکاری امنیتی باید بین آمریکا و افغانستان امضا شود وی گفت: اگراین سند امضا نشود این خطروجود دارد که آمریکا گزینه صفر را، روی میزبگذارد. هردو مقام آمریکایی روی ضرب الاجل تاکید داشتند و می گفتند که این سند پیش ازحلول سال 2014 باید امضا شود. گفتگوهای دمپسی با زهم با رییس جمهور، به نتیجه نرسید. آقای جان کری درآمریکا اعلام داشت که این سند را می تواند پیش ازسال جدید، مقام وزارت دفاع و یا سرپرست وزارت خارجه افغانستان امضا نماید.

 آقای جیمزدابنزنماینده آمریکا درامورافغانستان نیزدرکابل روی این مساله تاکید داشت که سند باید امضا شود درغیراین صورت نیروهای آمریکایی نمی توانند پس ازسال 2014 درافغانستان حضورداشته باشند. وزیردفاع آمریکا آقای چاک هیگل به کابل آمد ولی ملاقاتی بین وی و رییس جمهورصورت نگرفت. سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان گفت: که قرارملاقات با وی تنظیم شده بود ولی سفررییس جمهوربه ایران پیش آمد و ملاقات هیگل وزیردفاع آمریکا، با رییس جمهورکنسیل شد اما وزیردفاع روایت دیگری داشت که گفت: هیچ برنامه ای برای گفتگوبا رییس جمهورکرزی نداشته است زیرا گفتگو با رییس جمهوربی فایده است. آقای کامرون صدراعظم انگلیس هم پیش ازحلول سال جدید به افغانستان آمد وی هم برنامه ملاقات با رییس جمهورکرزی نداشت ازاظهارات آقای چاک هیگل وزیردفاع آمریکا و برنامه عدم ملاقات صدراعظم انگلیس و اظهارات سرد دیگرمقامات آمریکایی، این گونه برداشت می شد که مقامات آمریکایی گفتگو با رییس جمهورکرزی درمورد موافقت نامه امنیتی را بی فایده می دانند و دیگرعلاقمندی برای گفتگوبا رییس جمهوررا ندارند.

ضرب الاجل امضای سند همکاری ، تغییرکرد وعملا هم این گونه شد.سند درپایان سال 2013 امضا نشد برخی مقامات آمریکا یی گفتند که می شود سند همکاری درماه جنوری 2014 امضا شود برخی شان هم گفتند که مهم نیست که سند را رییس جمهورکرزی امضا نماید.رییس جمهورجدید افغانستان این سند را می تواند امضا نماید امریکه رییس جمهورهم گفته است که عجله ای درکارنیست رییس جمهورجدید افغانستان آن را امضا نماید. سناتوران پرقدرت آمریکا درکابل هم گفته اند که سند درماه جنوری سال 2014 امضا شود آنها گفته اند که این سند درماه جنوری درروزهای آینده ویا هفته های آینده امضا می شود یعنی پایان ماه جنوری 2014 درواقع پایان ضرب الاجل درنظرگرفته شده است.رییس جمهورگفته بود که دو شرط افغانستان قبول شده. سناتوران هم با خوشبینی درمورد امضای سند، اظهارنظرکرده اند.این اقدامات، می تواند گام های تازه و مثبتی برای امضای سند همکاری دانسته شود.

سناتوران آمریکایی همه ازجمهوری خواهان هستند.حزبی که رییس جمهورکرزی همه دوستان آمریکایی اش را درآنجا داشته است. مککین، گراهام و سناتورسومی همه شان ازحزب جمهوری خواه آمریکا می باشند. گفته شده است که مقامات دوکشوربسوی امضای سند همکاری نزدیک شده اند.همه می دانند که امضای سند همکاری امنیتی دفاعی بین آمریکا و افغانستان، تبدیل به خواست ملی، منطقه ای و بین المللی شده است کسی با امضای آن جزخود رییس جمهور،حرفی ندارد.مقامات پاکستان هم تاکید کرده اند که سند همکاری امضا شوند و سفیرپاکستان درآمریکا، دیروز با صراحت اعلام داشت که نیروهای آمریکایی حتا حرف خروج شان، خطرناک است چه رسد که گفته شود آنها بصورت مطلق ازافغانستان خارج می شوند. سناتوران آمریکایی با ضرب الاجل آخرماه جاری 2014 ، امیدوارهستند که موافقت نامه امنیتی بین افغانستان و آمریکا امضا می شوند.اگراین کارانجام شود گامی بزرگی درجهت رفع نگرانیها برداشته شده است.

بیم ها و امید های دوهزارچهارده

بیم ها و امید های دوهزارچهارده  

سال دوهزارچهارده با کوله بارازنام وآوازه برما وارد شد.بیم ها و امید های زیادی را دوهزارچهارده درمتن و بطن خود دارد و ما حلول آن را خوش آمد می گوییم.این سال درتاریخ افغانستان بسیارپرآوازه شد. پس ازنشست لیسبون درسال 2011 وتعیین جدول زمانی برای خروج نیروهای بین المللی، همیشه این تاریخ تکرار و تکرارمی شد.فردا اول سال 2014 است.ما میلاد حضرت مسیح پیامبرخدا را به همه پیروانش تبریک می گوییم.این سال به همان اندازه که برای مسیحیان عالم، شادی آفرین است برای مردم افغانستان، با بیم و امید زیادی همراه شده است.پرسش اساسی دراین است که چرا و چه ربطی سال دوهزارچهارده با سرنوشت مردم افغانستان دارد افغانستان ازخود تاریخ دیگری دارد سال 1393 تاریخ رسمی کشورمی باشد. با وجود داشتن تاریخ مستقل، سال2014 برای ما چه اهمیتی می تواند داشته باشد؟ برخی گفته اند که این یک نوع غرب زدگی است که ما بشترین یاد آوری را ازاین سال داریم. جالب است که رییس جمهورما هم دریک مورد به همین موضوع اشاره داشت که چرا این قدردوهزارچهارده را عمده کرده اند؟. این پرسش درنگاه سطحی موجه است. ما ازخود سال داریم دیگرچه نیازی به ذکر و نام دوهزارچهارده داریم ولی اگر نگاهی عمیق به رویداد های آن داشته باشیم  هرگزچنین پرسشی مطرح نیست. ما باید سال جدید را به مثابه یک تاریخ سرنوشت ساز، جدی بگیریم.

 اهمیت مساله ازآنجا ناشی می شود که افغانستان درهیچ عرصه نمی تواند جدای ازمشترکات ومنافع مشترک با دنیای بیرون ازخود زندگی نماید. ما درتمامی عرصه ها به خارج ازسرزمین خود،نیازداریم. همکاری های منطقه ای و همگرایی های بین المللی افغانستان درسیاست خارجی ، براساس نیازمتقابل افغانستان و جهان، تفسیرمی شود. همه گفته اند که ما با عنوان یک کشورو سرزمین هرگزنمی توانیم بریده ازجهان پیرامونی وبیرونی خود زندگی نماییم.هرچه به عمق رویدادها توجه داشته باشیم به همان پیمانه میزان نیازمندی افغانستان قابل درک می شود.سال دوهزارچهارده درواقع تاریخی است که براساس آن  مناسبات دوجانبه و چند جانبه افغانستان  با جهان ، معنا پیدا کرده است دراینجا سخن ازتاریخی گفته می شود که تنها متعلق به ما نیست. زمان بستری عملیات مشترک افغانستان و باجهان غرب می باشد دربستردوهزارچهارده یک رویداد بسیارمهمی رخ می دهد که بشترین نگرانی ها را برای ما خلق کرده است.خروج نیروهای بین المللی ازافغانستان درسال 2014 صورت می گیرد شما هرگزگفته نمی توانید که بیرون شدن نیروهای بین المللی را درقالب زمانی مورد نظرخود، تجزیه و تحلیل نماییم.

 اگرهم ما بخواهیم تمامی رویداد مرتبط به خروج نیروهای بین المللی را درظرف  تاریخی و زمانی خود، وارد نماییم این برای ما شاید قابل درک باشد ولی می دانیم که این کاربرای مالکان رویداد خروج ازافغانستان هرگزقابل درک نیست آنها دردرسال 2011 درلیسبون پایتخت پارتقال برای خروج نیروهای بین المللی جدول زمانی تعیین کرد و آن دسامبرسال 2014 است.حال با حلول این سال فصل خروج نیروها بین المللی تا پایان سال این سال به اتمام می رسد.نیروهای خارجی درهمین سال خارج می شوند حال این پرسش مطرح می شود که سال دوهزارچهارده برای افغانستان چه پیامدهای را رقم خواهد زد. درست همین علت است که حوادث سال دوهزارچهارده که یک بخش بزرگ آن به خارجیها مرتبط می شود، بصورت مکرر برای ما تکرارشده است این تکراردرحدی گسترده و شایع است که امروزمردم عادی با آن آشنایی دارد و کراچی وان، رونق کراچی خود را بستگی به رویداد سال دوهزارچهارده دانسته است.

دورویداد مهم تاریخی درسال 2014

عملیاتی شدن دو تحول دراین سال، یکی خروج نیروهای بین المللی ازافغانستان  و دیگری انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی است. درخصوص انتخابات، می توان تکیه به تاریخ ملی داشت. شانزده هم حمل 1393 روزبرگذاری انتخابات و پیش ازآن زمان کامپین در افغانستان است.البته انتخابات افغانستان ازمنظرخارجیها با همان تاریخ 2014 تبیین می شود. پنجم آپریل 2014 روزی برگزاری انتخابات افغانستان تعیین شده است برای خارجیها تاریخ پنجم آپریل، اهمیت زیادی دارد همان گونه که مردم کشور، منتظربرگذاری انتخابات خوب و شفاف می باشند خارجیها هم می خواهند بدانند که درعرصه انتخابات افغانستان چه پیش خواهد آمد؟ بهرصورت هردو، رخداد « انتخابات» و «خروج نیروهای بین المللی» درسال 2014 برای مردم افغانستان سرنوشت سازمی باشد.هردو تحول دراین سال روی می دهد. انتخابات و خروج نیروها، امورساده ای نیست. انتخابات افغانستان با دشواریهای زیادی روبرو می باشد. ازمیان یازده نامزد سه و چهارتا ازنامزدان کلیدی است که وارد معرکه انتخابات می شوند.

درنظرسنجیهای ابتدایی دکتورعبد الله عبد الله نامزد پشتازاعلا م شده است. این مساله به اندازه حساسیت  برانگیزمی باشد که با سه نظرسنجی که درآن به پیشتازی داکترعبد الله اشاره شده بود، نظرسنجی چهارمی نیز به میدان آمد که منتقدان این نظرخواهی چهارمی را کاملا واکنشی و مهندسی شده دانسته اند.آقای محمود صیقل دریک گفتگو با اطلاعات زیادی به این مساله اشاره داشت که این نظرسنجی برای مصرف داخلی وزارت خارجه آمریکا بود. زمان نظرسنجی هم خیلی وقت بود اما چرا این نظرخواهی حالا منتشرشد وی تاکید می کند که این کارنوع دخالت درامورداخلی انتخابات افغانستان باید باشد و این مساله را می توان ازمقامات آمریکا پرسید که چرا نظرسنجی تاریخ گذشته را که برای مصرف داخلی خود تان داشته اید، حالا برملا کرده اید.اعلام این نظرسنجی با انتشارسه نظرخواهی پیشین که آقای دکتورعبدالله عبدالله را صدرنشین اعلام داشت،یک مساله واکنشی و بار، روانی بوده است. نظرسنجی امورمرتبط به انتخابات 2014 است.و دراین سال مردم افغانستان با این رویداد تاریخی روبرو می باشد.

همان گونه که اشاره کردم خروج نیروهای بین المللی درسال 2014 الزامی و تغییرناپذیرمی باشد.اما مساله خروج دومقوله متفاوت را با خود دارد.یکی خروج مطلق ازافغانستان و دیگری خروج نسبی. خروج مطلق همان "گزینه صفر" و تجربه عراق است.گزینه خروج مطلق ازسوی مقامات آمریکایی و ناتو مردود اعلام نشده است آنها همواره گفته اند که اگرسندهمکاری امنیتی بین افغانستان و آمریکا امضا نشود، درآن صورت گزینه صفرنیزروی میزگذاشته شده است.خروج نسبی به این معنا است که دردسامبر2014 بخش عمده ازنیروها خارج می شوند ولی یک تعداد ازنیروهای بین المللی با وظایف مشخصی درافغانستان باقی می مانند.آنها سه ماموریت متفاوت را برای نیروهای بین المللی درافغانستان درنظرگرفته اند."آموزش" نیروهای افغانستان، "تجهیز" اردو و پولیس وبرنامه سوم شان "مشوره دهی" به نیروهای افغانستان اعلام شده است.تمامی این مسایل بستگی دارد به امضای توافق نامه امنیتی بین افغانستان و آمریکا.درسال 2014 با چنین رویدادهای مهمی روبروهستیم.البته درسال 2013 که مقدمه سال جدید است، با عمده ترین مسایل مواجه شدیم که گذشت.استمرارانفجار و انتحار ازسوی طالبان کما کان ادامه داشت و هیچ گونه کاهشی درعملیات مرگبارطالبان دیده نشد.درماه اگوست دفتری برای طالبان درقطرافتتاح گردید ولی با گذشت 24 ساعت این دفتربسته شد.لویه جرگه مشورتی ازسوی رییس جمهورکرزی درماه میزان برگزارشد و دراین نشست مشورتی به اتفاق آراء پیمان امنیتی بین افغانستان و آمریکا مورد تایید قرارگرفت اعضای جرگه مشورتی ازرییس جمهورخواست که این سند را درطی یک ماه باید امضا نماید رییس جمهورفیصله لوی جرگه را قبول نکرد وبا آقای مجددی به مشاجره لفظی پرداخت و چهارشرط را برای امضای پیمان امنیتی وضع کرد.آمریکا تاکید می کرد که این سند پیش ازحلول سال 2014 باید امضا شود ولی تاحالا که فردا اول روزسال 2014 است امضا نشده است مگراینکه امشب کدام واقعه غیرمنتظره ای روی دهد و سند همکاری امنیتی مثل پیمان استراتژیک درساعت 12 شب به امضا برسد ولی گفته شده که بعید به نظرمی رسد که امشب چنین اتفاقی روی دهد.

سال 2014 همان گونه که اشاره شد با دوحوادث تاریخی انتخابات وترک نیروهای بین المللی ازافغانستان همراه می شود. همه امید وارد هستند که سال جدید سال خوبی برای افغانستان باشد هردوامرانتخابات خوب وشفاف و خروج نیروهای بین المللی بدون چالش انجام شوند. همه خواسته اند که سند همکاری بین افغانستان و آمریکا باید امضا شود.امضای سند تبدیل به یک مطالبه ملی،منطقه ای و بین المللی برای افغانستان شده است.این ها مسایلی است که سال  2014 وام دار و باردارآن می باشد. سال جدید میلادی واقعا با کوله بارسنگینی برما وارد شد. بیم ها و امید های زیادی دراین سال داریم .همه منتظرهستند که دراین سال بارهمه به منزل مقصود برسد.به امید سال خوب وخوش برای همه هموطنان.